Hulpkaart

Een Hulpkaart is een persoonlijk, opvouwbaar kaartje waarmee de eigenaar hierin duidelijk maakt wat er wel en niet moet gebeuren op het moment dat hen de regie over een situatie en eigen handelen kwijt raakt of dreigt te raken. Voor externen is de kaart een middel om iemand met een (tijdelijke) beperking in moeilijke situaties beter te kunnen begrijpen en daardoor te ondersteunen, zodat de situatie minder makkelijk uit de hand loopt. Het geeft dus een direct handelingsperspectief op het moment dat de persoon zelf er geen woorden aan kan geven.

Hier kunt u een voorbeeld van een Hulpkaart inzien

Houders van de Hulpkaart bepalen zelf wat hierop komt te staan. Waar nodig kan een begeleider, behandelaar, of onafhankelijk consulent helpen bij het opstellen van de kaart. Bekende informatie b.v. uit een signaleringsplan of WRAP kan meegenomen worden. Het is belangrijk dat de informatie op de kaart betrouwbaar is en dat mensen die op de kaart genoemd worden akkoord zijn met de gemaakte afspraken. Daarom worden betrokkenen gevraagd een handtekening te zetten voor hun bijdrage.

Van crisiskaart naar hulpkaart
In 2018 is naast de Crisiskaart ook het idee van de Hulpkaart ontstaan in het landelijke project Crisiskaart. De reden is dat de Crisiskaart niet voor iedere doelgroep geschikt is en dat de term ‘crisis’ veel mensen niet aanspreekt. De Hulpkaart is dus een afgeleide van de Crisiskaart en bestaat naast de Crisiskaart. Het accent van de Crisiskaart lijkt meer te liggen op herstelgerichte zorg en het accent van de Hulpkaart op het bieden van handelingsperspectief.